Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

Τερατάκια χαρωπά για έναν μπόμπιρα




Αυτές τις μέρες μια κούτα με τσόχες, κλωστές, ψαλίδια και συναφή μεταφέρεται από δωμάτιο σε δωμάτιο και μόλις βρω ευκαιρία την ανοίγω για να βάλω μερικές βελονιές. Άφησα για λίγο τα σπιτάκια - γούρια στην άκρη, για να ολοκληρώσω ένα δωράκι για το μικρό αντράκι μιας καλής μου φίλης. Ήθελα να κάνω ένα διακοσμητικό για το δωμάτιο του, αλλά να είναι και κάπως ιδιαίτερο. Και μιας και καιρό τώρα φλέρταρα με την ιδέα να φτιάξω έναν υψομετρητή (growth ή height chart, αγγλιστί) αυτή ήταν η κατάλληλη ευκαιρία. 





Αποτελείται από δύο κομμάτια τσόχας μήκους 1μ, τα οποία έχω ενώσει με blanket sticth. Στην όψη έραψα τρία χαρούμενα τερατάκια και μια κορδέλα, στην οποία κόλλησα με πιστόλι σιλικόνης τη μεζούρα. Μερικά διάσπαρτα κουμπάκια ολοκληρώνουν το αποτέλεσμα.





Ελπίζω να ταιριάζει στους χρωματισμούς του δωματίου και να αρέσει στο μικρούλι!






Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

Γούρικα σπιτάκια για τη νέα χρονιά





Σχεδόν ένας μήνα μας χωρίζει από τη γιορτή των Χριστουγέννων και τα πρώτα τσόχινα γούρια είναι έτοιμα. Για φέτος θέλησα να δημιουργήσω κάτι διαφορετικό. Έτσι αποφάσισα να φτιάξω σπιτάκια, στα οποία κάθε μέρα είναι γιορτή! 





Φωτεινά χρώματα και μικρές κεντητές λεπτομέρειες δίνουν μια ξεχωριστή και χαρούμενη όψη στα μικρά σπιτάκια μου που στις σκεπές τους έχουν ραμμένο ένα ασημένιο 2015. Ένας πολύ χαριτωμένος τρόπος για να ευχηθώ σε φίλους και γνωστούς να είναι το σπιτικό τους γεμάτο αγάπη και ζεστασιά τη χρονιά που έρχεται!

Καθώς τα έφτιαχνα και επέλεγα τα χρώματά τους και την όψη τους, καθένα απέκτησε και τη δική του ιστορία στο μυαλό μου...

Το κοραλί σπιτάκι με την τυρκουάζ σκεπή (που είναι και το αγαπημένο της κόρης μου) θα μπορούσε να είναι ένα σπίτι που φιλοξενεί μια οικογένεια με πολλά πιτσιρικάκια, θα είναι διαρκώς ακατάστατο, αλλά γεμάτο παιδικά τραγουδάκια και παιχνίδια.

Το λευκό είναι χτισμένο ίσως σε κάποιο ψαροχώρι και μάλλον ανήκει σε ναυτική οικογένεια...


Στο λεμονί σπιτάκι με τα φωτάκια σίγουρα όλα είναι πολύ τακτοποιημένα και μια φρεσκάδα απλώνεται παντού, μάλλον κάποιο ζευγάρι νέων μένει εκεί...


Αυτό το κουκλίστικο σπιτάκι του δάσους ξεπήδησε από κάποιο παραμυθάκι με νεράιδες και ξωτικά... 


Και αυτό το σπιτάκι θα ήθελα να είναι το εξοχικό μου και να καλώ όλους τους αγαπημένους μου...




Σας θυμίζω και τα μανιταρόσπιτα που ήταν τα γούρια που έφτιαχνα τις προηγούμενες χρονιές και μπορείτε να τα δείτε εδώ κι εδώ