Me Gusta Bazaar, Me Gusta Spring!!!

Και ναι, επισήμως, σας ανακοινώνω τη συμμετοχή μου 

στο bazaar που με το σύνθημά του

"Me Gusta Spring" 

προσκαλεί τους φίλους του χειροποίητου να ξεναγηθούν στους πάγκους 60 δημιουργών, 

όπου θα βρουν από αξεσουάρ και κοσμήματα μέχρι χρηστικά αντικείμενα και διακοσμητικά!

Η έκθεση θα πραγματοποιηθεί 

τα δύο πρώτα Σαββατοκύριακα του Απριλίου 2,3 και 9,10 

στο club Cachica που βρίσκεται  Πλαταιών 5, στον Κεραμεικό.

Ώρες λειτουργίας: 3 μ.μ. - 10 μ.μ.

Κάθε μέρα θα εκθέτουν τις δημιουργίες τους 15 καλλιτέχνες εκ των 60.

Η αφεντιά μου θα βρίσκεται εκεί την Κυριακή 3/4

Όπως φαντάζεστε στο σπίτι επικρατεί χαμός...

μαλλιά από εδώ, βελονάκια και κλωστές από εκεί...

Άγχος έχω μπόλικο... γιατί δεν είμαι σίγουρη, εάν θα με φτάσει ο χρόνος να φτιάξω αρκετά πράγματα, μιας και έχουν μείνει λιγότερο από 2 εβδομάδες... 

Αλλά και πολύ πολύ ενθουσιασμό, μιας και είναι η πρώτη φορά που θα εκθέσω τα πραγματάκια μου σε πολύ κόσμο. Έγινε και η πρώτη συνάντηση με τα τα κορίτσια που οργανώνουν και συντονίζουν το  bazaar και έμεινα με τις καλύτερες εντυπώσεις. 

Συγχωρείστε με που δε μπορέσω να σας παρακολουθώ αυτές τις μέρες... θα επανορθώσω και με το παραπάνω. Ευχαριστώ και για τα πολύ γλυκά σας σχόλια στην προηγούμενη ανάρτηση, όπως ευχαριστώ και τις νέες φίλες που μπήκαν στην παρέα.

Κάθε ιδέα για το πως να στήσω τον πάγκο 

και να παρουσιάσω τα κοσμήματα και αξεσουάρ, ευπρόσδεκτη!

Φιλιά πολλά!

όλο και κάτι "ψήνεται"...

καλημέρα στην γειτονιά μας ...

...που ολοένα μεγαλώνει, δημιουργεί συμπράξεις (όλες μάθατε για το αίσιο τέλος των δύο αγαπημένων μπλογκ...1+1 = handmade and art 2), φιλίες, πολλές όμορφες καλλιτεχνίες, δίνει υπέροχα δωράκια (δείτε στο πλάι) και ομορφαίνει τη διάθεσή μας!

Ο ήλιος πλέον έχει εγκατασταθεί για τα καλά πάνω από τα κεφάλια μας και το καλό που του θέλω...να μην πάει πουθενάάά! Εδώ να μείνει!!! 

Θα μου κρατήσετε μούτρα εάν δεν παίξω το παιχνιδάκι με το χειρόγραφο;;; ε; ε; τουλάχιστον για σήμερα... Ευχαριστώ πολύ όόόλες τις φίλες που με προσκάλεσαν. Αυτές τις μέρες δεν ευκαιρώ ιδιαίτερα  και αυτός είναι και ο λόγος που άργησα λιγάκι να γράψω. Δεν τεμπελιάζω, απεναντίας... Τα νέα είναι πολύ ευχάριστα. Μάλλον θα λάβω μέρος σε bazaar άμεσα και όπως καταλαβαίνεται πρέπει να τρέξω! Όταν οριστικοποιηθεί και έχω λεπτομέρειες, θα σας τα πω όλα χαρτί και καλαμάρι! Άλλωστε θα χρειαστώ και τις συμβουλές σας. Είμαι πρωτάρα σε τέτοια!

Αν και είχα ενθουσιαστεί πολύ με το να διοργανώσουμε μια συνάντηση εδώ στην Αθήνα οι φίλες της μπλογκογειτονιάς, όπως θαυμάσια οργάνωσε η Ριρή στην Κρήτη, από ότι βλέπω δε θα τα καταφέρω άμεσα, εάν όντως λάβω μέρος στο bazaar. Εάν, όμως, κάποια άλλη φίλη έχει τη διάθεση να το κάνει, θα είμαι μέσα! Αλλιώς θα κάνω την προσπάθεια λίγο αργότερα...

Να και μερικά πραγματάκια που έφτιαξα τις προηγούμενες ημέρες...

wet felting με ενσωματωμένες κλωστές και λεπτομέρειες με βελονάκι...

και ένα πλεκτό άκρως ανοιξιάτικο...

Το blogging μας φέρνει πιο κοντά!

Να 'μαι πάλι...


Δεν αντέχω να μη σας πω τα νέα!
Ποιος είπε ότι οι υπολογιστές απομακρύνουν τον κόσμο και αλλοιώνουν τις διαπροσωπικές σχέσεις;;;
Να του πείτε ότι κάνει ΛΑΘΟΣ!!! Εκτός κι αν απλώς δεν έχει γνωρίσει τη γειτονιάς μας...χιχιχι!


Τι σημαίνουν όλα αυτά...


Χθες συνάντησα στο κέντρο της Αθήνας την πιο μωβ blogger της γειτονιάς (ξέρω σε όλες αρέσει το μωβ...), την κοπέλα που ταίριαξε το decoupage με το κερί και που τα χεράκια της κάνουν θαύματα με τον πηλό. Ε, τώρα όλοι καταλάβατε, μιλάω για την Χριστίνα, ή αλλιώς Chris! Βρεθήκαμε στα πλαίσια μιας παρουσίας που είχε να κάνει για την τεχνική της που όλοι έχουμε αγαπήσει με τα κεριά και είχαμε την ευκαιρία να τα πούμε για καμιά ωρίτσα. Περιττό να σας πω ότι είναι μια σκέτη γλύκα και ενθουσιάστηκα πολύ που τη γνώρισα!




Η παρουσία που είχε να κάνει ήταν στα πλαίσια της δράσης μιας πολύ πρωτότυπης ομάδας που δημιούργησαν η Άννα, ή αλλιώς μικρή Αρνούλα, αλλά και Pink Fish Creations και η Πόπη, ή αλλιώς Miss Poppy''s Art . Πρόκειται για την Ομάδα Καλλιτεχνικής Αλληλοδιδασκαλίας. Εάν δεν έχετε ακόμη διαβάσει για αυτήν, κάντε το κόπο να περάσετε μια βόλτα από το μπλογκ τους και θα μάθετε τον τρόπο που λειτουργεί!


Και για το τέλος τι σας έχω; ΔΩΡΟΟΟΟ! ο ταχυδρόμος φέρνει το φάκελο και ανυπόμονα κοιτάω τον αποστολέα! Βάσω, Χίος! Ήρθε το δώρο μου από την Ανταλλαγή Δώρων! Και για την ακρίβεια δεν ήταν ένα, ούτε δύο, αλλά τρία και! Εκτός από τα τρία βραχιολάκια που έφτιαξε η Βάσω, μου έστειλε και σακουλάκι με καραμέλες μαστίχας, αλλά και χειροποίητη κάρτα πανέμορφη και με πολύ γλυκά λογάκια. Βάσω ή αλλιώς meanan. Βάσω μου, να είσαι πάντα χαμογελαστή όπως λέει και ο τίτλος σου και δημιουργική .

Ε, δεν είχα πολύ ωραία νέα; 

Φιλιά σε όλους και καλό βράδυ!!!

Top Secrets!

Τρεις φίλες, η Χριστίνα από το Chris 'O' Creations, η Έφη ή Ιάνειρα και η  Χρύσα από το A Dog's Dream με προσκάλεσαν εδώ και μέρες να κάνω κι εγώ την εξομολόγηση 7 μυστικών μου. Λιγάκι καθυστερημένα μεν, αλλά με απόλυτη ειλικρίνεια, παίρνω μια βαθιά ανάσα (χιχιχι) και ξεκινώ τις αποκαλύψεις:


1. Είμαι συνήθως τόσο αφηρημένη και απορροφημένη στη δουλειά με την οποία καταπιάνομαι (ακόμα κι αν αυτό είναι το πλύσιμο των πιάτων), με αποτέλεσμα να ξαφνιάζομαι και να τρομάζω πολύ, όταν μπαίνει κάποιος αθόρυβα στο δωμάτιο, ή χτυπάει το τηλέφωνο...


2. Όσοι με ρωτάνε αν "είμαι τάφος" προκειμένου να μου εμπιστευτούν κάποιο μυστικό, άσκοπα ρωτάνε...είμαι τόσο ξεχασιάρα που...μία μου το λένε και μια που το ξεχνάω...Όταν το ξανασυζητάμε... προσποιούμαι ότι ξέρω για πιο πράγμα μιλάμε και κάνω εσωτερικό αγώνα να θυμηθώ τι έπρεπε να κρατήσω κρυφό...


3.Έχω αποβάλει τις περισσότερες φοβίες μου εκτός από μία... Φοβάμαι μήπως το βράδυ που κοιμάμαι, εισβάλει κάποιος στο σπίτι... Είναι φορές που ο παραμικρός θόρυβος μετατρέπεται σε ...Θρίλερ πολλών αστέρων στο μυαλό μου!


4.Μην τύχει να βρεθείτε στη δυσάρεστη θέση να με ξυπνήσετε στο βαθύ ύπνο...Τσαντίζομαι τρελά και πριν προλάβω να ορίσω τον εγκέφαλό μου λεξούλες ανάγωγες ξεστομίζονται... Sorryyyy! 


5.Δεν μπορώ να κοιμηθώ εάν υπάρχει έστω και υποψία χαραμάδας ανοικτής ντουλάπας... (ομοιοπαθούσα κορίτσια, χαχαχα), αλλά κι αν δεν μπαίνει λιγάκι φως από το παραθυρόφυλλο...Γιατί, πώς θα δω τον κλέφτη;;; (βλέπε Αρ. 3) (είμαι βαριά, Γιατρέ μου;)


6.Περιμένω να κοιμηθεί ο Αποστόλης για να βουτήξω το τηλεκοντρόλ και να χαζέψω αμερικάνικες χαζοσειρές (κατά τον ίδιο), με τις οποίες αποχαυνώνομαι... 


7.Τελευταίο και όχι φαρμακερό...χμμμ....ποιο να διαλέξω... ένα από τα παλιά. Μικρή ήμουν τόσο εύθικτη που είχα παρατήσει το μπαλέτο στην Β' Δημοτικού, επειδή ο δάσκαλος μου έκανε παρατήρηση που χαζολογούσα με μια φίλη μου. Ντροπιάστηκα τόσο, δεν ήμουν συνηθισμένη σε παρατηρήσεις, μιας και ήμουν ήσυχη μικρούλα, που όταν ήρθε να με πάρει η μαμά της ανακοίνωσα ότι δεν θα ξαναπάω. Με έκανε χρυσή να της πω το λόγο...εγώ ανένδοτη. Το κράτησα μυστικό μέχρι που πήγα στο λύκειο και της το είπα... Πώς μεγεθύνει τις καταστάσεις το παιδικό μυαλουδάκι;;;


Θα επιστρέψω αργότερα, γιατί δεν κρατιέμαι και θέλω να σας πω για τη χθεσινή μου συνάντηση με μια μπλογκοφίλη, δε σας λέω ποια, μετά... 
Επίσης, τι έφερε ο ταχυδρόμος; ΔΩ-ΡΟ, ΔΩ-ΡΟ, ΔΩ-ΡΟ!!!
Και για μια πολύ όμορφη ιδέα δυο κοριτσιών που πιστεύουν ότι η γνώση είναι για να μεταδίδεται και μας προσκαλούν να συμμετέχουμε.


Το απογευματάκι! Μέχρι τότε, φιλιά

Πλεκτές μπαλίτσες σε καλοκαιρινή σύνθεση

καλησπέρα σε όλη την παρέα!


Ελπίζω να περάσατε όμορφα τις προηγούμενες ημέρες, αν και ο καιρός μας τα μπέρδεψε λιγάκι. Ορίστε, μέχρι και χιόνι είδαμε! 
Άλλοι πολύ, άλλοι μερικές νιφάδες...όπως και να 'χει, μας ξάφνιασε ευχάριστα!


Το φετινό τριήμερο για εμάς δεν είχε ούτε ιδιαίτερες εξόδους, ούτε μεταμφιέσεις. Όχι για κάποιο λόγο συγκεκριμένο, απλά δε διοργανώσαμε κάτι. 


Εντελώς αναπάντεχα, ο μόνος που κατέληξε να μεταμφιεστεί ήταν ο Αποστόλης, ο οποίος δεν είναι καθόλου φαν του θέματος! Όμως, στο μαγαζί που δουλεύει, την Κυριακή έπρεπε να ντυθεί όλο το προσωπικό, οπότε εννοείται ότι ανέλαβα το στυλιστικό μέρος και την εκτέλεσή του (χαχα). Έτσι, μετά από πολύ ραπτομηχανή και χαρτοκοπτική, ο πειρατής μου ήταν έτοιμος!
Μέχρι και δόντι-κρεμαστό από πηλό είχε!


Την Κ. Δευτέρα ο καιρός μας ανέτρεψε κάθε εκδρομικό σχέδιο, όμως το γιορτάσαμε με τα καθιερωμένα σαρακοστιανά εδέσματα που τα τιμήσαμε και με το παραπάνω, με κρασάκι και νησιώτικα...κατ' οίκον! 


Από την άλλη, τις προηγούμενες ημέρες η Μαρία Ζ. ανακοίνωσε τη σειρά βάσει της οποίας θα ανταλλάξουμε τα δωράκια μας, όσοι είχαμε συμμετάσχει στην Ανταλλαγή Δώρων στο Greecycle. Η κλήρωση έδειξε ότι το δωράκι μου θα σταλεί στη Μαρία Ζ, ενώ εγώ θα λάβω κάτι από τα χεράκια της γελαστής meanan.
Επίσης, τρεις φίλες με προσκάλεσαν να αποκαλύψω 7 μυστικά μου... Δεν κάνω ότι το ξέχασα...Θα παίξω κι εγώ, αλλά θα μου επιτρέψετε στην επόμενη ανάρτηση μου! Να προετοιμαστώ ψυχολογικά για τις μεγάλες αποκαλύψεις...χεχεχε!


Κι όπως καταλαβαίνετε, το βελονάκι έχει γίνει το αγαπημένο μου παιχνίδι αυτές τις μέρες. Οι εθισμένες σε αυτό ξέρουν! Μετά το κολιέ και την πρακτική σε κάποιες πλέξεις, σειρά είχαν οι πλεκτές μπάλες. Μετά από κάμποσες προσπάθειες, για να μάθω να προσθέτω και να αφαιρώ πόντους, ανάλογα με το μέγεθος που θέλω να πετύχω, κατάφερα να ολοκληρώσω κάποιες. 


Και μιας και είχα τις πλεκτές μου μπαλίτσες, παίδευα το μυαλό μου για να τις συνθέσω σε ένα καλοκαιρινό κολιέ (μήπως είμαι εκτός κλίματος;;;). Έτσι, μετά από πολύύύ ψάξιμο στα υλικά μου, μου ήρθε η ιδέα! Με πολυμερικό πηλό έφτιαξα χάντρες, στρογγυλές, ψαράκια και καρδούλες, αλλά και ...τι άλλο;... Μπάλες φελτ (τι πρωτότυπο;;;) σε γαλάζιες και μπλε αποχρώσεις. Μερικά μεταλλικά στοιχεία και ξύλινες μπλε χάντρες και έτοιμο!

για πλεκτές μπαλίτσες (crochet balls), δείτε αυτό το βιντεάκι

καλό βράδυ σε όλους

Νέα (μ)πλεξίματα!

Με την ιδέα φλέρταρα εδώ και καιρό, αλλά διαρκώς το άφηνα για αργότερα...

Κάτι, όμως, η Riri που λίγες μέρες πριν μοιράστηκε μαζί μας ένα βιβλίο με πλεκτά και κεντητά κοσμήματα, κάτι οι υπέροχες φωτογραφίες από πλεκτά αξεσουάρ που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, δεν ήθελα και πολύ...ξεμυαλίστηκα! 

Το τελειωτικό χτύπημα ήρθε όταν είδα αυτά τα σκουλαρίκια και τα ερωτεύτηκα...

Έτσι οι δυο προηγούμενες ημέρες πέρασαν με τα χέρια μου μπερδεμένα σε κλωστές και βελονάκια και τα μάτια καρφωμένα στο youtube. Μετά από πολύ "πλέξε-ξήλωνε", "πλέξε- ξήλωνε" το πλεκτό μου κολιέ τελείωσε (με τις ατέλειες του...) και εγώ καμαρώνω σα γύφτικο σκεπάρνι... ;)

Εάν θέλετε να προσπαθήσετε κάτι παρόμοιο, ιδού οι σχετικές βοηθητικές πληροφορίες:

Για το πλέξιμο του κορδονιού χρησιμοποίησα το εξής βίντεο: i cord

Την ιδέα για το κυκλικό κομμάτι την βρήκα στο πολύ ενδιαφέρον blog Un jardin de hilo, όπου η δημιουργός δείχνει το σχέδιο για σκουλαρίκια  της φωτογραφίας παραπάνω και το προσάρμοσα στους δικούς μου πόντους.

Για το πλέξιμο γύρω από έναν κρίκο, ακολούθησα αυτό το βίντεο:

Για τις διάφορες πλέξεις που αναφέρονται στο Blog από όπου πήρα την ιδέα, χρησιμοποίησα τα εξής βίντεο: chain stitch (αλυσίδα), single crochet stitch (ποδαράκι), half double crochet stitch (???), double crochet stitch (άριχτο).

Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα...

Παραφράζοντας λιγάκι τον τίτλο της σχετικής ανάρτησης της γλυκιάς Ειρήνης από το The Little Craft Workshop συμμετέχω στο παιχνίδι που σκαρφίστηκε, με το οποίο μας καλεί να θυμηθούμε πώς ξεκινήσαμε τις χειροτεχνίες μας...

Κάνοντας μια σύντομη αναδρομή, δε μπορώ να ξεχωρίσω πότε ξεκίνησα να ασχολούμαι με χειροτεχνίες. Η μαμά, το έχω χιλιογράψει, το λέω κι άλλη μια, αλλά και όλες οι κυρίες στο οικογενειακό περιβάλλον ασχολούνταν διαρκώς με κέντημα, πλέξιμο, ράψιμο... Αλλά υπάρχει και μια ισχυρή δόση καλλιτεχνίας από το μπαμπά, που σπάνια το αναφέρω, αλλά του οφείλω την κλίση στη ζωγραφική και το καλλιτεχνικό χέρι. Όπως κάθε παιδάκι έφτιαχνα κι εγώ διάφορα με τις πλαστελίνες μου, τους μαρκαδόρους μου και τα χρώματά μου, ξέρετε...εκείνα τα αφηρημένης τέχνης... 

'Οταν, όμως, μια μέρα στην Γ' Δημοτικού μετά από πολύ ώρα καθισμένη στο γραφείο μου, αφοσιωμένη στο έργο μου, κατέβηκα στο σαλόνι και δείχνοντάς το στην οικογένεια με κοιτάγανε με ενθουσιασμό, τότε κατάλαβα ότι μου αρέσει να βλέπω αυτή τη λάμψη στα μάτια τους...αυτάρεσκο μπορεί να ακούγεται, αλλά είναι ειλικρινές. Έτσι έφτιαχνα διαρκώς όλο και κάτι καινούργιο, προσπαθώντας όχι τόσο πλέον να τους καταπλήξω, αλλά να ξεπεράσω τον εαυτό μου... ε, αυτό ακούγεται εγωιστικό ...καταλαβαίνεται, όμως, τι εννοώ;;;

και μου λεγε η μαμά μου να κάθομαι σωστά...
να τα αποτελέσματα, βρακάκι φόρα παρτίδα...

Κι έτσι τα παιδικά χρόνια πέρασαν με ζωγραφική, πλέξιμο, κολιέ και βραχιολάκια, όταν βρισκόμασταν με χάντρες ύστερα από ταξίδι με τους γονείς στην Αθήνα...

Στην Αθήνα και ειδικά κατά τη φοίτηση στο Πολυτεχνείο καμιά πιθανότητα για χειροτεχνία, εκτός ευτυχώς από την περίοδο που ήμασταν στο Χορευτικό του ΕΜΠ και η καλλιτεχνία μας έβγαινε αλλιώς...  Κι ύστερα ήρθε η φοίτηση στη Βρεφονηπιοκομία, άσχετο με το ΕΜΠ, αλλά σωτήριο για την καλλιτεχνική μου φύση, μιας κι εκεί οι κατασκευές έδιναν κι έπαιρναν! Εκεί έμαθα και διάφορες τεχνικές και υλικά! Χαρτοπολτός, κολάζ, πηλός, μακέτες... Και ξαναβρήκα τον άλλο μου εαυτό!

Πέρυσι τον Οκτώβρη έψαχνα για κάτι διαφορετικό, κάτι με έτρωγε...έψαχνα το διαδίκτυο κάτι να μου τραβήξει το ενδιαφέρον κι αυτό έγινε με το Felting! Χάζευα με τις ώρες στο διαδίκτυο βιντεάκια για να καταλάβω πώς γίνεται και για να βρω προμηθευτές στην Αθήνα. Έτσι δειλά δειλά μπήκα σε κάνα δυο μαγαζιά στο κέντρο, πήρα τα άκρως απαραίτητα γιατί δεν ήξερα εάν θα τα καταφέρω και με τρεις τέσσερις αποχρώσεις, μια βελόνα, ένα σφουγγάρι και πολύύύύ youtube έφτιαξα τα πρώτα μου πραγματάκια...

ελπίζω να μη σας κούρασα...

φιλιά σε όλους και καλό μήνα