Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2015

Μια χειροποίητη στολή ινδιάνας για τη μικρή Ειρήνη


Πρέπει να ομολογήσω ότι η αγαπημένη μου γιορτινή περίοδος όλου του χρόνου είναι οι Απόκριες! Μασκαρέματα, χορός και πειράγματα, τι καλύτερο; Έτσι τώρα που η Ειρήνη είναι 2,5 και αντιλαμβάνεται καλύτερα τα πράγματα, συμμετέχουμε όσο είναι δυνατό σε αποκριάτικες εκδηλώσεις και πάρτι με πολύ κέφι. 

Την Κυριακή που μας πέρασε πήγαμε στο Ζάππειο, στην καθιερωμένη παιδική αποκριάτικη γιορτή του Δήμου Αθηναίων. Ευτυχώς ο καιρός ήταν σύμμαχος και ο χώρος κατακλύστηκε από χαμογελαστές φατσούλες. Το απόγευμα της ίδιας μέρας ήμασταν καλεσμένοι στο  πάρτι γενεθλίων του μικρού Ορφέα, το οποίο θα ήταν και μασκέ, οπότε ήταν μια καλή ευκαιρία να ντυθεί η μικρή. 


 


Ένα από τα τραγούδια που της αρέσει πολύ τελευταία είναι "οι δέκα μικροί ινδιάνοι" από τα ζουζούνια, οπότε σκέφτηκα ότι δε θα ήταν και πολύ δύσκολο να της φτιάξω μια στολή ινδιάνας. Ευτυχώς είχα ένα μπεζ χνουδωτό (minky) ύφασμα που είχα παραγγείλει από Αμερική και έγινε η ιδανική βάση για το φόρεμα. Με μπούσουλα ένα φορεματάκι της αμάνικο, έφτιαξα ένα πρόχειρο πατρόν και έκοψα τα δύο μέρη του φορέματος. Ευτυχώς αυτό το ύφασμα δεν ξεφτάει, οπότε εξοικονόμησα αρκετό χρόνο μιας και δε χρειάστηκαν στριφώματα. Σειρά είχε η διακόσμηση του φορέματος, με μια ζώνη στη μέση και πολλά κρόσια στο γιακά και στον ποδόγυρο που έφτιαξα με τσόχες.


Τη διαφορά, βέβαια, έκαναν τα αξεσουάρ που συμπληρώνουν τη στολή, η κορδέλα με τα φτερά για το κεφάλι και δυο σειρές κρόσια με φτερά που μεταμόρφωσαν τα απλά μποτάκια μας σε ινδιάνικα! 







Καλές Αποκριές σε όλους και καλή διασκέδαση!





Σάββατο, 7 Φεβρουαρίου 2015

Διακοσμητικά βάφτισης με θέμα το μάγειρα!



Τις προηγούμενες ημέρες προέκυψε με μια πολύ πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα πρόκληση. Η μαμά Σταυρούλα επικοινώνησε μαζί μου για να με ρωτήσει σχετικά με διακοσμητικά που αφορούν στην επικείμενη βάφτιση του γιου της, λέγοντάς μου ότι το θέμα που είχε επιλέξει είναι ο "ΜΑΓΕΙΡΑΣ"! 

Ενθουσιάστηκα και με πολύ μεράκι προσπάθησα να δημιουργήσω ότι καλύτερο για την περίπτωση, Η μαμά Σταυρούλα, άλλωστε, ήταν πάρα πολύ βοηθητική, μιας και είχε ακριβώς στο μυαλό της τι ήθελε. Οπότε, η αποστολή μου ήταν να φτιάξω μια γιρλάντα με το όνομα του παιδιού και μερικά διακοσμητικά, όπως γάντι φούρνου, σκούφο μάγειρα και τσαγιέρα στερεωμένα σε ξύλινα καλαμάκια baboo.

Η πρόκληση ήταν ότι προτιμούσε να χρησιμοποιήσω καρώ υφάσματα, που ομολογουμένως ταιριάζουν απόλυτα με το θέμα, παρά τσόχα. Επειδή στη ραπτομηχανή δεν μπορώ να ράψω τόσο μικρά κομμάτια (η τεχνική και οι γνώσεις μου είναι πολύ περιορισμένες...), έπρεπε να βρω άλλο τρόπο για να τα ράψω στο χέρι, χωρίς να υπάρχει ο κίνδυνος να ξεφτάνε οι άκρες.

Ύστερα κι από συμβουλή της αδερφούλας, μετρ του θέματος, χρησιμοποίησα ένα χαρτί που σιδερώνεις στο ύφασμα και γίνεται και πιο σταθερό, αλλά και δεν ξεφτάει. Σε επόμενη ανάρτηση θα σας δείξω πως ακριβώς γίνεται. 









Μια ακόμη πρόκληση ήταν να φτιάξω έναν τσόχινο μάγειρα, ο οποίος ομολογουμένως μπορεί να είναι χρονοβόρος στην κατασκευή του, αλλά με ικανοποίησε πολύ μιας και δεν είχα ξαναφτιάξει κάτι παρόμοιο! 











Εύχομαι στο μικρό Νικήτα να είναι πάντα γερός και να χαρεί το όνομά του και κάθε ευτυχία στην οικογένεια της Σταυρούλας από την όμορφη Κρήτη!